شعر زیبای سعدی

از این قطعه ی جناب سعدی خیلی خوشم میاد. می خوام با نستعلیق شکسته بنویسمش و بزنمش به دیوار، وقتی نوشتم عکسشو اینجا می ذارم:

گِلی خوشبوی در حمام روزی
رسید از دست محبوبی* به دستم

بدو گفتم که مشکی یا عبیری
که از بوی دلاویز تو مستم

بگفتا من گِلی ناچیز بودم
ولیکن مدتی با گُل نشستم

کمال هم نشین در من اثر کرد
وگرنه من همان خاکم که هستم

* خیلی جاها اینو می نویسن: "مخدومی"